اخبار و مطالب روز نساجی

فهرست مواد ممنوعه در صنعت نساجی و پوشاک:

List of Restricted Substances for Textile and  Clothing Industry

معرفی:
در حال حاضر، از آنجایی که صنعت مد به سمت شفافیت بیشتر و کاهش اثرات سوء محیط زیستی حرکت کرده ، باید با مواد شیمیایی موجود در لباس که مد را سمی و اسیب رسان  می کند، مقابله کند. به‌عنوان مصرف‌کننده، همه با مزایای اجتناب از غذاهای تراریخته، انتخاب محصولات ارگانیک و همچنین استفاده از محصولات زیبایی و پاک‌کننده های طبیعی اشناییم. تخمین زده می شود که بیش از 8000 ماده شیمیایی مصنوعی در فرآیند تولید پوشاک استفاده می شود. این شامل موادی مانند مواد سرطان زا و مواد منجربه اختلالات هورمونی می شود. این فهرست همچنین شامل موادی مانند بازدارنده‌های شعله، رنگ‌های AZO، کروم و فرمالدئید می‌شود. به همین دلیل، مممکن است کاربران پوشاک  در معرض مواد شیمیایی خطرناک در منسوجات از طریق تماس با پوست، یا استنشاق یا بلع غیر عمدی گرد و غبار منتشر شده از انها  باشند. آسیب پذیرترین افراد در برابر قرار گرفتن در معرض این مواد اغلب کودکان و زنان باردار هستند که ممکن است اثرات نامطلوب بیشتری را تجربه کنند.

1. نیکل:
همیشه باید توجه داشت که هر چیزی که خریدار استفاده می کند باید بدون نیکل باشد. نیکل یک ماده آلرژی زا است که طبیعتاً می تواند باعث التهاب پوستی و مشکوک به سرطان باشد. نیکل یک فلز سفید نقره ای است که برای بهبود سختی آلیاژها و خاصیت مقاومت در برابر خوردگی، به ویژه با پوشش فلزی درخشان، به فلزات دیگر اضافه می شود یا روی آنها آبکاری می شود. نیکل اغلب در انواع لوازم جانبی پوشاک مانند زیپ، دکمه و پرچ و همچنین گوشواره، دستبند، زیپ، ساعت، ناودانی، پرچ، سگک کمربند و غیره بکار می رود.

2. حامل های رنگ آلی کلردار:
این مواد می توانند بر سیستم عصبی تأثیر بگذارند و ممکن است اثر تحریک کنندگی به ویژه بر روی پوست و غشاهای مخاطی داشته باشند و بنابراین استفاده از ان در محصولات ممنوع است. حامل های رنگ را می توان بر پایه تری کلرو بنزن، بی فنیل فنل، فنل ارتوفنیل و هیدروکربن های آروماتیک هالوژنه درست کرد. از این مواد به عنوان حامل در فرآیند رنگرزی الیاف پلی استر یا پشم / پلی استر استفاده می شودو برای کاهش هزینه ها در نقطه جوش رنگ استفاده می کنند.
برای جلوگیری از این الودگی برای رنگرزی پلی استر در دمای بالا می توان از تکنیک های رنگرزی آبی یا پیوسته استفاده کرد. فقط از مواد رنگی مجاز استفاده کنید. حامل های کلردار را با حامل های قابل قبول سم شناسی مانند استرهای کربوکسیلیک اسید جایگزین کنید.

3. فرمالدئید:
اساساً فرمالدئید یک ترکیب آلی فرار است که در رنگرزی و چاپ برای عملیات تثبیت (به عنوان مثال، مراقبت آسان)، حفظ رنگ و چاپ، چرم دباغی شده، استرلایی، منسوجات بی بافت و برای عملیات  ضد چروک استفاده می شود. اما زمانی که از آن به مقدار زیاد استفاده شود، می تواند باعث حساسیت، تحریکات پوستی و تحریکات مجاری تنفسی شود و مشکوک به سرطان زایی است. وجود این ماده به دو شکل مشخص می شود: به شکل ازاد بر روی سطوح . برای تعیین سطح فرمالدئید موجود در پارچه یا لباس برای نشان دادن خطر دست زدن به محصول و به شکل بخار رها در اتمسفر برای تعیین سطح فرمالدئید منتشر شده توسط پارچه در اتمسفر که نشانه ای از خطروبروز مشکلات تنفسی است.
برای اجتناب از فرمالدئید هر جایی که ممکن است از مواد تکمیل خالص استفاده کنید. مثلا در کاربردهایی مانند تکه دوزی [applique]  والیاف فلوک [flock] باید از عوامل حاوی فرمالدئید اجتناب شود. در مواردی که این امکان وجود ندارد، باید استانداردهای کامل  اعمال شود تا به عنوان بخشی ا (و نه جدا از)از کل نتیجه آزمایش نمونه درج شوند (یعنی مقدارکل مواد اصلی و فرعی  نباید از مقادیر بالا تجاوز کند).

4. فتالات ها:
وقتی صحبت از این ماده به میان می‌آید، تمام محصولاتی که به سفارش خریدار یا برای سفارش خریدار عرضه می‌شوند باید فاقد فتالات باشند. فتالات ها اساسا نرم کننده هایی هستند که برای نرم کردن پی وی سی استفاده می شوند که می توانند در رایانه ها، رنگ ها، جوهرهای چاپ، چسب ها، در چاپ پلاستیزول، لوازم آرایشی، کفش، دکوراسیون، لباس، لوازم جانبی، اسباب بازی ها و بسیاری از عملیات بسته بندی استفاده شوند. فتالات ها در صورت تماس با بزاق یا عرق و غدد درون ریز می توانند به داخل بدن نفوذ کنند.

5. کادمیوم:
تمام محصولاتی که به سفارش خریدار یا برای سفارش خریدار عرضه می شود باید عاری از کادمیوم باشد. کادمیوم معمولاً در صنعت به عنوان رنگدانه، رنگ، تثبیت کننده رنگ و آبکاری برای اهداف کاربردی و تزئینی استفاده می شود. بنابراین ممکن است در محصولات مختلفی از جمله بسته بندی، پلاستیک، رنگ، قسمت های چاپ پلاستیزول، PVC، PU، پارچه های روکش دار یا چند لایه، اسباب بازی ها، باتری ها، مبلمان، پوشاک و لوازم جانبی پوشاک مانند دکمه ها، زیپ ها و غیره یافت شود.

6. رنگهای AZO:
رنگ‌های آزو یکی از رایج‌ترین رنگ‌های مورد استفاده در تولید پارچه و لباس است. این رنگ ها بیشتر در رنگ های سیاه و قهوه ای متمرکز هستند و حاوی غلظت های p-Phenylenediamine (PPD) هستند، یک ماده شیمیایی که می تواند باعث آلرژی و التهاب های پوستی  شود. برخی از رنگ ها از رنگدانه های حاوی جیوه استفاده می کنند که می تواند برای پوست مضر باشد و به اندام ها آسیب برساند.

7. فلزات:
اگرچه فلزات مضر نیستند، اما وقتی به درستی مدیریت نشوند یا در سراسر زنجیره تامین حاضر باشد یا با مواد نظارت نشده ذوب شود، می تواند بسیار خطرناک باشد. فرآیندهای فلزی تصفیه نشده گاهی اوقات می توانند به طور تصادفی منابع رادیواکتیو را همزمان ذوب کنند. ASOS   در سال 2013 این مشکل را وقتی متوجه شد که در خط تولیدش منابع رادیواکتیو را در تسمه های فلزی شناسایی کرد.

مقررات مختلف برای مواد شیمیایی در صنعت نساجی و مد:
در حال حاضر، صنعت مد فاقد مقررات بین‌المللی مورد توافق در مورد مواد شیمیایی است که در زنجیره ارزش به عنوان «ایمن» تلقی ‌شود. این موضوع  به ویژه وقتی بیشتر مشکل ساز است که بدانیم پوشاک در هر مرحله از فرآیند تولید در چندین قاره سفرمی کنند.

در اینجا سه قانون وجود دارد که در مورد مواد شیمیایی در لباس باید از آنها آگاه باشید:

1. معاهده کنوانسیون بازل سازمان ملل متحد:
این کنوانسیون  در سال 1989 امضا شد و جابجایی زباله های خطرناک بین کشورهای مختلف را محدود می کند. این کنوانسیون با هدف کاهش حجم کلی سمی بودن زباله های تولید شده برای محیط زیست تدوین شد.

2. فهرست مواد ممنوعه در تولید (MRSL):
این فهرست شامل موادی است که در فرآیند نساجی و مد ممنوع هستند که شامل چرم، لاستیک، فوم، چسب و قطعات تزئینی در منسوجات، پوشاک و کفش می‌شود. این فهرست از این جهت مهم است که  فقط استفاده از انها را در کالای نهایی محدود نمی کند، بلکه در سراسر زنجیره تامین محدود می کند. این فهرست بر اساس تخلیه صفر مواد شیمیایی خطرناک (ZDHC) ساخته شده است.

3. (REACH) ثبت، ارزیابی، اعطای مجوز و ممنوعیت مواد شیمیایی:
Reach  در سال 2006 ایجاد شد و مقررات اتحادیه اروپا است که برای تنظیم اثرات مواد شیمیایی بر جامعه و محیط زیست ابداع شده است. Greenpeace خارج از این مقررات، در سال 2011کمپینی  با عنوان «Detox My Fashion» 011 راه‌اندازی کرد و از 80 برند و تأمین‌کننده پیشرو مد دعوت کرد تا تأثیرات خطرناک خود را بر محیط زیست کاهش دهند.

نتیجه:
مشاهده می‌شود که تولید پوشاک های سمی در صنعت مد ممکن است علت  ودلیل مسائل بهداشتی اساسی ای باشد که برخی افراد از آن آگاه نیستند. وقتی زمین‌های بایر سمی پاکسازی نشوند، نسل‌های آینده باید با عواقب و اثرات نامطلوب آن دست و پنجه نرم کنند. زمان آن فرا رسیده است که مصرف کنندگان اگاهی بیشتری نسبت به اثرات مضر لباس های سمی بر محیط زیست و خود پیدا کنند. در سال 2018، تخمین زده شد که 80 شرکت از جمله آدیداس، H & M  و مانگو در تلاشند تا  حجم مواد شیمیایی مورد استفاده در تولید خود را کاهش دهند.

♦ منابع مرتبط :

https://textilelearner.net►

Fast Fashion's Toxic  Clothing And How To Avoid It, https://fashinnovation.nyc/toxic-clothing/
Toxic Fashion: What Chemicals Are Used In  Clothing? https://compareethics.com/chemicals-in-clothing/
The toxic chemicals in our clothes – lead, chromium, PFAS, phthalates – and the harm they do us, our children and the workers who make them
Substances we don't want in our clothes, https://chemicalsinourlife.echa.europa.eu/substances-we-dont-want-in-our-clothes
Restricted Substances List for  Apparel Industries

♦ لینک اشتراک گذاری :

 B2n.ir/nassajyar1268 ►

♦ مطالب پیشنهادی :

- تکمیل حلقه کاربرد پلی اتیلن ترفتالات PET

- تبدیل پوشک و دستمال مرطوب استفاده شده به بیوچار

.

.

لطفاً ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.