اخبار و مطالب روز نساجی

آیا صنعت نساجی می تواند 100 درصد غیر آلاینده شود؟

Can Textile Industry become 100% Non-Polluting
 

صنایع تولیدی زیادی وجود دارند که روزانه برای رفع نیازهای اولیه انسان فعالیت می کنند. مانند صنعت کشاورزی که در آن مواد خام اصلی محصولات کشاورزی است. صنعت نساجی از محصولات زراعی عمدتاً پنبه به عنوان ماده خام برای تولید الیاف، نخ، پارچه و پوشاک استفاده می کند.
صنعت نساجی از صنایع مهم است زیرا سهم زیادی در ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم، درامد ارزی  و تولید ناخالص داخلی یک کشور دارد. اما علیرغم اهمیت فراوان، صنعت نساجی دومین صنعت آلاینده است. بنابراین، نیاز به بهینه سازی و ساده سازی عملیات در جهت  سازگاری بیشتر با محیط زیست دارد.

تاثیر نامطلوب صنعت نساجی بر محیط زیست
صنعت نساجی مشکلات زیست محیطی زیادی ایجاد می کند. برای درک بهتر اثرات نامطلوب تمام عملیات های فردی بر محیط زیست، بیایید نگاهی دقیق به تولید لباس هایی مانند پیراهن نخی بیندازیم.

ماده اولیه: ماده اولیه از محصول پنبه به دست می آید. فرآیند کشاورزی برای فراوری این ماده خام به انرژی زیادی نیاز دارد.

ریسندگی: ماشین آلات مورد استفاده در ریسندگی انرژی زیادی مصرف می کند.

بافندگی تاری پودی و تریکو : تولید پارچه از طریق آمیختگی الیاف ونخ انرژی زیادی مصرف می کند، زیرا از ماشین آلات سنگین استفاده می شود.

فرآوری شیمیایی: این شامل تمام فرآیندها مانند رنگرزی و تکمیل می شود. فرآیند تکمیل لباس ضایعات شیمیایی زیادی تولید می کند. این ضایعات شیمیایی به نوبه خود آب را آلوده می کند.

توزیع پوشاک: پوشاک پس از تولید باید بین خرده فروشان و فروشندگان توزیع شود. این توزیع نیاز به حمل ونقل دارد که دوباره منجر به آلودگی می شود، به ویژه زمانی که توسط کامیون هایی حمل می شوند که از سوخت های فسیلی مانند بنزین و گازوئیل استفاده می کنند.

مصرف انرژی: اکثر واحدهای نساجی (اعم از کارخانه های کوچک و مجتمع ها) در حال حاضر انرژی خود را از نیروگاه های زغال سنگی تامین  می کنند  که خود مسئول انتشار گازهای گلخانه ای هستند.

راهکارهایی برای دستیابی به یک صنعت نساجی بدون آلودگی
با سناریویی که در اینجا مطرح خواهد شد به نظر می رسد که صنعت نساجی کاملاً غیرآلاینده شود. زیرا در این راهکارهیچ منبع اصلی آلودگی وجود نخواهد داشت. زنجیره تامین و فرآیندی که از فرآوری مواد اولیه شروع می شود تا تکمیل یک پوشاک همگی مسئول آلودگی هستند.
به علت وجود مدهای زودگذر، تولید نساجی به سرعت در حال افزایش است. این به آلودگی و اثرات کربن بالا کمک می کند. ردپای کربن یک پیراهن پلی استر به عنوان مثال دو برابر پیراهن نخی است. بنابراین برای تحقیق و تولید پوشاک پایدار باید گام های کوچکی برداشته شود.
لباس پایدار به پوشاکی اطلاق می شود که به روشی سازگار با محیط زیست خلق، تولید و توزیع می شود. در نتیجه، اکثر شرکت‌ها - چه بزرگ و چه کوچک - در تلاش اند تا مواد طبیعی و سازگار با محیط زیست مانند پنبه ارگانیک، پشم، جلبک دریایی، جوت، سلولز بر پایه چوب، کنف، بامبو و غیره را معرفی کنند.
علاوه بر این، استفاده از رنگ های زیست تخریب پذیر نیز می تواند به پایداری مد کمک کند. ضایعات لباس را نیز می توان با بازیافت لباس های قدیمی کاهش داد. اینها گامهای کوچک اما مهمی در جهت غیر آلایندگی صنعت نساجی است. چنین مراحلی در نهایت منجر به کاهش مواد زائد و تولید مواد شیمیایی و آلودگی می شود.

استفاده از انرژی های تجدیدپذیر: منابع انرژی تجدیدپذیر شامل منابع انرژی است که در طبیعت موجود است. چنین منابع انرژی دوباره تجدید می شوند و می توانند بارها و بارها مورد استفاده قرار گیرند. این منابع انرژی به محیط زیست آسیب نمی رسانند و این موضوع  از همه مهمتر است. استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر جایگزینی برای نیازهای روزافزون انرژی صنعت نساجی خواهد بود. این منابع انرژی شامل انرژی برق آبی، انرژی باد و انرژی خورشیدی است.

لباس های پایدار: لباس های پایدار در حال حاضر به صورت عمده تولید می شوند تا تأثیر تولید پوشاک بر محیط زیست کاهش یابد. با این حال، باید در سطح فردی و همچنین به سمت تولید پایدار گام برداشت. افراد باید لباس‌های ارگانیک، گیاه‌پسند و تولید شده طبیعی را از برندهای دوستدار محیط زیست خریداری کنند. در عین حال، افراد باید با نگهداری و مراقبت مناسب، طول عمر لباس خود را افزایش دهند. آنها باید دور ریختن لباس های مستعمل خود را متوقف کنند و در عوض شروع به اهدای آنها برای بازیافت کنند.

دور ریختن درست  محصولات زائد: در صنعت نساجی دورریز زیاد زباله های مواد کمکی رایج  است. فرآیند تولید دارای مشکلاتی از جمله آلودگی قابل توجه آب و هوا، استفاده از مواد شیمیایی خطرناک در عملیات رنگرزی و توسعه انباشت های  مواد مصنوعی غیرقابل تجزیه است. البته اخیرا به دلیل استفاده بیشتر از مواد زیست تخریب پذیر و تجزیه پذیر این مشکلات کمتر شده است. علاوه بر این، ضوابط سختگیرانه ای توسط نهادهای نظارتی برای کاهش چنین مسائلی وضع شده است. قوانین بیشتر دولت نیز نقش مهمی در این موضوع ایفا کرده است.

دیجیتالی شدن در صنعت نساجی: دیجیتالی شدن یک اپشن است و تا حدودی برای صنایع نساجی تبدیل به یک  نیاز شده است. با ترکیب دیجیتالی شدن و فناوری‌های پیشرفته مختلف مانند هوش مصنوعی و آنالیز، شرکت‌های نساجی می‌توانند پیشرفته‌تر شوند و به سرعت در دنیای مدرن رشد کنند. شرکت ها می توانند شیوه های خاصی مانند خدمات مشتری، مدیریت نیروی کار، حمل و نقل و غیره را دیجیتالی کنند. به همین دلیل، درک صنعت از پایداری بیشتر می شود.
بنابراین راه های مختلفی برای تنظیم آلودگی ناشی از صنعت نساجی وجود دارد. حتی اگر دستیابی به یک صنعت نساجی 100 درصد غیرالاینده  یک رویای دور به نظر برسد ، می توان با تلاش آگاهانه در سطوح فردی و صنعتی سازگار با محیط زیست ، بخش بزرگی  از فرآیند آن را انجام داد.

♦ منابع مرتبط :

www.fibre2fashion.com►

♦ لینک اشتراک گذاری :

B2n.ir/nassajyar1274 ►

♦ مطالب پیشنهادی :

- فهرست مواد ممنوعه در صنعت نساجی و پوشاک

- تبدیل پوشک و دستمال مرطوب استفاده شده به بیوچار

.

.

لطفاً ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.