جهت‌گیری تمرکز خریداران در بنگلادش به سمت پوشاک مبتنی بر الیاف ساخت بشر (MMF) در حال تغییر است.

صنعت پوشاک آماده (RMG) بنگلادش در سال ۲۰۲۳ به‌دلیل بی‌ثباتی‌های سیاسی داخلی و نوسانات شدید اقتصاد جهانی، با کاهش قابل‌توجهی در حجم سفارشات مواجه شد. با آغاز سال ۲۰۲۴، مجدداً درخواست‌های خرید از سوی مشتریان خارجی به کارخانه‌ها سرازیر شده است. در حال حاضر، تمرکز خریداران به‌طور محسوسی به سمت محصولات مصنوعی با دوام بالا تغییر یافته است. بر این اساس، برداشت کلی آن است که بازار ایالات متحده در مقایسه با بازار اروپا و بریتانیا از پویایی و رشد بیشتری برخوردار است، چراکه اقتصاد اروپا و بریتانیا در شرایط رکودی قرار دارد.
بر اساس داده‌های Eurostat، ارزش صادرات پوشاک از بنگلادش به اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۳ با کاهش ۲۰.۶۵ درصدی به ۱۷.۳۸ میلیارد یورو (۱۸.۸۱ میلیارد دلار) رسید. از نظر وزنی نیز صادرات پوشاک آماده به اتحادیه اروپا با افت ۱۶.۵۳ درصدی به ۱۱.۱۴ میلیارد کیلوگرم کاهش یافت. همچنین طبق آخرین گزارش کنفدراسیون صنایع بریتانیا (CBI)، حجم فروش خرده‌فروشی در بریتانیا تا ژوئن ۲۰۲۴ روندی نزولی داشته است.
در مقابل، بازار ایالات متحده در حال حاضر به‌عنوان اصلی‌ترین بازار هدف تأمین‌کنندگان مطرح است. با توجه به سیاست‌های کاهش وابستگی تجاری این کشور به چین، میزان درخواست‌های جدید از سوی خریداران آمریکایی به‌صورت روزافزون در حال افزایش است. این تغییر جهت می‌تواند در آینده نزدیک تأثیر مثبتی بر آمار صادراتی بنگلادش داشته باشد.

الیاف ساخته‌شده توسط انسان (MMF)، آینده صنعت نساجی
در شرایط فعلی، تمرکز اصلی صنعت به سمت پلی‌استر معطوف شده است. تولیدکنندگان نساجی بنگلادش، به‌ویژه واحدهای بافندگی و تولید پارچه، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی خود را بر توسعه محصولات پلی‌استری متمرکز کرده‌اند. این کشور دارای ۲۱۱ کارخانه دارای گواهی LEED است و اغلب واحدهای صادرات‌محور نیز به سمت پیاده‌سازی فرآیندهای تولید پایدار (Sustainable Manufacturing) حرکت کرده‌اند. در نتیجه، حجم قابل‌توجهی از سرمایه‌گذاری‌ها، به‌ویژه از سوی ایالات متحده، به این کشور جذب شده است و کل صنعت در مسیر گذار به یک مدل کسب‌وکار پایدار قرار دارد.
صنعت نساجی و پوشاک بنگلادش به‌طور سنتی متکی بر پنبه بوده است، به‌طوری‌که تنها حدود ۲۹ درصد از محصولات تولیدی مبتنی بر الیاف مصنوعی (MMF) هستند؛ این در حالی است که در سطح جهانی، حدود ۷۸ درصد محصولات بر پایه الیاف مصنوعی تولید می‌شوند. با وجود این شکاف، بنگلادش با بیش از ۴۶۰۰ واحد تولید پوشاک و ۴۳۰ کارخانه ریسندگی، به یکی از بازیگران اصلی بازار پوشاک آماده تبدیل شده است، هرچند تنها بخش محدودی از این ظرفیت در حوزه تولید الیاف مصنوعی مانند پلی‌استر فعال است. در حال حاضر، تمرکز فعالان این صنعت به‌طور جدی به سمت سفارشات مرتبط با پلی‌استر معطوف شده است.
با در نظر گرفتن واقعیت‌های بازار، روندهای نوآورانه مبتنی بر پلی‌استر بدون تردید آینده صنعت را شکل خواهند داد. تمرکز طولانی‌مدت بر محصولات پنبه‌ای باید به‌تدریج کاهش یابد و ترکیب تولید (Product Mix) به سمت محصولات مبتنی بر MMF تغییر کند تا پایداری و رقابت‌پذیری کسب‌وکار تضمین شود.

ضرورت توسعه زنجیره تأمین پایدار برای محصولات MMF
در هر فعالیت صنعتی، زنجیره تأمین (Supply Chain) یکی از ارکان حیاتی محسوب می‌شود. در حوزه محصولات پنبه‌ای، زنجیره تأمین بنگلادش به سطح قابل‌قبولی از بلوغ و پایداری رسیده است. اما با تغییر جهت صنعت به سمت محصولات مبتنی بر الیاف مصنوعی، این زنجیره باید به‌سرعت بازطراحی و تقویت شود تا امکان پاسخگویی به سفارشات جدید فراهم گردد.
در حال حاضر، صنعت ملزومات (Accessories) برای پوشاک مصنوعی از وضعیت مناسبی برخوردار است. همچنین واحدهای رنگرزی به‌تدریج خود را با شرایط جدید تطبیق داده و در حال تجهیز برای رنگرزی پارچه‌های مصنوعی هستند. در بخش پوشاک ورزشی (Activewear)، کیفیت چاپ باید به سطح بالاتری ارتقا یابد، به‌ویژه در حوزه چاپ‌های دقیق (Sharp Print) و ترکیب آن با گلدوزی‌های ظریف. علاوه بر این، تکنیک‌های دوخت (Sewing Techniques) در محصولات مصنوعی از اهمیت بالایی برخوردار بوده و نیازمند بهبود و به‌روزرسانی است. از سوی دیگر، با توجه به عدم تولید داخلی چیپس پلی‌استر (Polyester Chips) در بنگلادش، سیاست‌های وارداتی این ماده اولیه باید تسهیل و تجاری‌سازی شود.
در مجموع، می‌توان گفت زیرساخت‌های پسین (Backward Linkage) برای توسعه محصولات مصنوعی تا حد زیادی فراهم شده است و آنچه بیش از همه مورد نیاز است، تغییر نگرش مدیریتی و استراتژیک برای ورود جدی‌تر به این بازار است.

افزایش تا ۳۰ درصدی درآمد با تولید محصولات مصنوعی در ظرفیت موجود
به‌عنوان مثال، یک شرکت با گردش مالی ۱۰۰ میلیون دلار که در حال حاضر محصولات پنبه‌ای تولید می‌کند و سالانه حدود ۳ تا ۴ میلیون قطعه پوشاک تولید دارد، در صورت تغییر بخشی از سبد تولید به محصولات مصنوعی، می‌تواند با استفاده از همان زیرساخت‌ها، درآمد خود را به حدود ۱۲۰ میلیون دلار افزایش دهد. هرچند در مراحل اولیه، راندمان دوخت (Sewing Efficiency) ممکن است کاهش یابد، اما با ایجاد فرهنگ یادگیری سازمانی (Learning Curve) این چالش به‌مرور برطرف خواهد شد.
در شرکت Cotton Club (BD) Ltd، طی پنج سال گذشته به‌طور میانگین رشد سالانه ۱۵ درصدی ثبت شده است. با تمرکز بر توسعه پایدار، هدف‌گذاری جدید افزایش این نرخ رشد به ۲۵ درصد در سال است. در این راستا، تقویت زنجیره تأمین پسین به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی موفقیت در دستور کار قرار گرفته است.
همچنین این شرکت در حال توسعه ظرفیت‌های تولیدی خود و سرمایه‌گذاری در پروژه تولید نخ بازیافتی (Recycled Yarn) است که می‌تواند مزیت رقابتی قابل‌توجهی ایجاد کند. ظرفیت فعلی رنگرزی پارچه این مجموعه حدود ۷۰ تن در روز است و پروژه جدیدی برای افزایش این ظرفیت به ۱۰۰ تن در روز با تمرکز بر پارچه‌های مصنوعی در حال اجرا می‌باشد.
 

♦ لینک اشتراک گذاری : 

https://zaya.io/hpftj►

♦ مطالب پیشنهادی :

- کاربردهای نخ پلی استر

- ورود الیاف ابریشم عنکبوتی Kraig Labs به زنجیره تأمین پوشاک

.

لطفاً ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.