اگر امروز به بیشتر واحدهای نساجی در حال کار سر بزنید، متوجه نکته جالبی خواهید شد. ماشین‌آلات پیشرفته به نظر می‌رسند، اما بسیاری از فرآیندهای اطراف آن‌ها همچنان به شدت وابسته به افراد هستند. اپراتورهایی که به صورت دستی تنظیمات را تغییر می‌دهند، سرپرستانی که پارچه را با چشم بررسی می‌کنند، مدیرانی که به جای اعداد و ارقام، به تجربه خود تکیه می‌کنند. این رویکرد سال‌ها کارآمد بود، اما صنعت نساجی به نقطه‌ای رسیده که دیگر این رویکرد پاسخگو نیست.

اتوماسیون به عنوان یک روند گذرا به تولید منسوجات وارد نشده است. دلیل اصلی ورود آن به صنعت نساجی این بوده است که روش‌های قدیمی در برابر فشارهای موجود شکست خورده اند. افزایش هزینه‌ها، محدودیت زمانی بیشتر برای تحویل سفارشات، رقابت جهانی و انتظار کیفیت بالا، تولیدکنندگان را مجبور نموده تا در نحوه انجام واقعی کارها تجدیدنظر کنند. این تغییر نگرش، ارتباط تنگاتنگی با چگونگی تکامل ماشین‌آلات مدرن نساجی دارد.

کسب‌وکارهای نساجی واقعاً تحت فشار هستند. حاشیه سود در تولید منسوجات افزایش چندانی نداشته است. قیمت مواد اولیه نوسان دارد، هزینه‌های انرژی غیرقابل‌پیش‌بینی است و خریداران انتظار دارند سفارشاتشان سریع‌تر تحویل گردد، ولی نمی خواهند بابت آن هزینه بیشتری بپردازند و در عین حال کیفیت بالا نیز مدنظرشان است. در چنین محیطی، تکیه صرف بر کنترل دستی، ریسک را افزایش می‌دهد. مهارت انسانی ارزشمند است، اما ذاتاً ناپایدار و غیریکنواخت نیز هست. خستگی، تغییر شیفت کاری و تفاوت در سطح تجربه، همگی مستقیماً در کیفیت کار خروجی خود را نشان می‌دهند. اتوماسیون می تواند این عدم قطعیت را کاهش ‌دهد. اگر فرآیندها به جای کنترل های دستی، از طریق سیستم‌ها کنترل شوند، یکپارچگی و ثبات در کیفیت بهبود می‌یابد. لذا استفاده از ماشین‌آلات پیشرفته نساجی به یک ضرورت تبدیل شده است، و دیگر سخن از ارتقاء  در میان نیست.

قابلیت دسترسی به نیروی کار، قواعد بازی را تغییر داده است. مدیران واحدهای تولیدی نساجی این مشکل را به خوبی درک می کنند. اپراتورهای ماهر هم یافتنشان دشوارتر شده و هم حفظشان سخت‌تر. آموزش زمان‌بر است و افراد اغلب پس از آموزش، مجموعه را ترک می‌کنند. اتوماسیون حتی در صورت تغییر اعضای تیم ها نیز به تثبیت عملیات تولید کمک می‌کند. ماشین‌آلاتی که قابلیت تنظیم خودکار سرعت، کشش و الگوها را دارند، وابستگی تولید به سطح مهارت فردی را کاهش می‌دهند. اتوماسیون نقش اپراتورها را از کنترل همه‌جانبه سیستم به نظارت بر سیستم‌ها تغییر می دهد. این تغییر به معنای حذف افراد از فرآیند تولید نیست؛ بلکه صرفاً نقش آن‌ها را تغییر می دهد. ماشین‌آلات مدرن نساجی بر مبنای حمایت از اپراتورها طراحی و تولید می شوند. ساختار این دستگاه ها بگونه ای است که بر خلاف دستگاه های قدیمی نیازی به حضور مداوم اپراتور جهت بررسی عملکرد فرایند تولید ندارند.

کیفیت دیگر قابل مذاکره نیست. در گذشته، عیوب جزئی را می‌شد در مراحل تکمیل اصلاح کرد یا حتی  برخی از خریداران آنها را می پذیرفتند. اما این انعطاف‌پذیری به شدت کاهش یافته است. بازارهای صادراتی، برندهای بزرگ و حتی خریداران داخلی خواهان کیفیتی قابل قبول در کل سفارش خود هستند. اتوماسیون امکان کنترل دقیق‌تر بر فرایندهای تکرارپذیر را فراهم می‌کند. به محض تعریف نمودن تنظیمات بر روی سیستم، در کل فرایند تولید این تنظیمات ثابت باقی می‌ماند. به این صورت انحراف از تنظیمات، دوباره‌کاری‌ها و احتمال عدم پذیرش محموله توسط خریدار و عودت شدن آن کاهش می‌یابد. در دستگاه ها و ماشین آلات اتوماتیک به دلیل ثبت فرایند تولید توسط سیستم، مسائل کیفی را به مراتب آسان‌تر می توان ردیابی و رفع نمود.

سرعت به تنهایی مشکلات را حل نمی‌کند.

بسیاری از واحدهای تولیدی به منظور افزایش بازدهی، ماشین‌آلات خود را با سرعت بالاتر به کار می‌گیرند.  اما این کار اغلب موجب افزایش خرابی‌های دستگاه و افزایش ضایعات تولید شده و تیم‌ تولید را نیز تحت فشار قرار می دهد.

اما دراتوماسیون به بهره‌وری با دیدگاه متفاوتی نگریسته می شود. در این نوع سیستم‌ها، به جای افزایش ناکارآمد سرعت، نحوه عملکرد ماشین‌آلات بهینه سازی می شود. در واقع زمان توقف دستگاه کاهش یافته، فرآیندهای انتقالی (تغییر تولید) نرم‌تر انجام می‌شود و ماشین‌آلات نزدیک‌تر به محدوده عملکرد ایده‌آل خود کار می‌کنند. به این صورت است که ماشین‌آلات نساجی مهندسی‌سازی شده با طراحی دقیق تفاوت را رقم می‌زنند. اگر اتوماسیون در طراحی اولیه دستگاه نهادینه شده باشد باعث می شود بهره‌وری بدون بروز بی ثباتی افزایش یابد.

در گذشته، عملیات نساجی به شدت به غریزه و تجربه متکی بود. اهمیت تجربه را نمی توان انکار کرد؛ ولیکن علیرغم مزیت هایش محدودیت هایی را نیز دارد. اما در سیستم‌های خودکار داده‌ها به صورت لحظه ای و در زمان واقعی تولید می شوند. روندهای بازدهی، دلایل توقفات، میزان مصرف انرژی و نیازهای نگهداری و تعمیرات به خوبی قابل مشاهده هستند. لذا تصمیم‌گیری‌ها بر اساس فرضیات صورت نمی‌گیرد. در دسترس بودن اطلاعات لحظه ای به مدیران کمک می کند که کنترل اوضاع را در اختیار داشته باشند. اتوماسیون از بروز مشکلات عدیده و توقف های ناخواسته خط تولید جلوگیری می کند. پیاده سازی اتوماسیون به مرور زمان منجر به تغییرات اساسی در نحوه تصمیم‌گیری‌، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری ها مدیران می گردد.

انرژی و ضایعات را دیگر نمی توان نادیده گرفت. در گذشته مسئله بهره‌وری در مصرف انرژی بیشتر از جنبه کاهش هزینه‌ها مورد بحث قرار می‌گرفت. ولی امروزه، این موضوع تحت تأثیر پیروی از مقررات دولتی، دیدگاه خریداران و دوام بلندمدت کسب‌وکار قرار دارد. اتوماسیون کمک می کند که حرکت های اضافی یا بار اضافی دستگاه ها و همچنین میزان خطاهای انسانی کاهش یابد. در واقع به ماشین‌آلات کمک می‌کند تا کارآمدتر عمل کنند. در نتیجه ضایعات کاهش یافته، حجم دوباره‌کاری کمتر می‌شود و مصرف مواد اولیه نیز بهینه تر می‌گردد. ماشین‌آلات نساجی کارآمد، هم از سودآوری و هم از پایداری زیست‌محیطی پشتیبانی می‌کنند؛ این دو مقوله در دنیای کسب و کار امروزی به هم پیوند خورده اند.

این باور نادرست وجود دارد که اتوماسیون تولید را انعطاف‌ناپذیر و خشک می‌کند. در حقیقت، عکس این اتفاق در حال رخ دادن است. اتوماسیون از انعطاف‌پذیری پشتیبانی می کند. در سیستم‌های خودکار، با تنظیمات ساده می توان تغییر تولید (تغییر خط تولید) را سریع‌تر انجام داد. این ویژگی به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا سفارشات با حجم کم تر، طرح‌های متنوع و تغییرات مکرر در سفارشات را مدیریت کنند. در طراحی ماشین‌آلات مدرن نساجی، انعطاف‌پذیری لحاظ می‌شود تا کسب‌وکارها بتوانند با بکارگیری آنها به تقاضاهای متنوع بازار پاسخ دهند.

 پس به طور خلاصه می توان  گفت ; صنعت نساجی در سال‌های اخیر با فشارهای شدیدی مانند افزایش هزینه‌های تولید، رقابت جهانی، کمبود نیروی کار ماهر و انتظار کیفیت یکنواخت از سوی خریداران مواجه شده است. در چنین شرایطی، تکیه بر روش‌های سنتی و کنترل کاملاً دستی دیگر پاسخگو نیست و آینده این صنعت بیش از پیش به اتوماسیون، استفاده از ماشین‌آلات هوشمند و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده وابسته شده است. واحدهای ریسندگی، بافندگی، رنگرزی و تکمیل که زودتر به سمت اتوماسیون حرکت کنند، در بهره‌وری، کیفیت و پایداری رقابتی، برتری محسوسی به دست خواهند آورد.

فشارهای جدید بر واحدهای نساجی

اگر امروز به بسیاری از واحدهای تولید منسوجات سر بزنیم، تصویری دوگانه می‌بینیم؛ ماشین‌آلات ریسندگی و بافندگی نسبتاً مدرن شده‌اند، اما بخش زیادی از فرآیندها هنوز به شدت به نیروی انسانی وابسته است. اپراتورها تنظیمات دستگاه‌ها را به‌صورت دستی تغییر می‌دهند، سرپرستان کیفیت پارچه را با چشم و تجربه می‌سنجند و مدیران تصمیم‌های کلیدی را بر اساس حدس و عادت می‌گیرند. این روش سال‌ها جواب داده است، اما در شرایط کنونی صنعت نساجی، دیگر نمی‌توان تنها به آن تکیه کرد. افزایش هزینه مواد اولیه و انرژی، محدودیت زمانی برای تحویل سفارش‌ها، رقابت تولیدکنندگان داخلی و خارجی و حساسیت بالای خریداران نسبت به کیفیت، همه نشان می‌دهند که روش‌های قدیمی در حال رسیدن به مرز کارایی خود هستند.

نقش اتوماسیون در کاهش ریسک و نوسان کیفیت

در چنین محیطی، اتوماسیون یک روند گذرا نیست، بلکه پاسخ به شکست تدریجی روش‌های سنتی است. مهارت انسانی ارزشمند و ضروری است، اما ذاتاً ناپایدار است؛ خستگی، جابه‌جایی شیفت‌ها، تفاوت سطح تجربه و حتی شرایط روحی افراد، مستقیم روی کیفیت نخ و پارچه خروجی اثر می‌گذارد. وقتی فرآیندها از کنترل کاملاً دستی به کنترل سیستمی و خودکار منتقل می‌شوند، امکان یکپارچگی و ثبات کیفیت به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. ماشین‌آلات نساجی که تنظیمات سرعت، کشش، الگو و پارامترهای فرآیند را به‌صورت خودکار حفظ و ثبت می‌کنند، وابستگی خط تولید به مهارت لحظه‌ای اپراتورها را کاهش می‌دهند. در چنین شرایطی، استفاده از ماشین‌آلات پیشرفته و سیستم‌های کنترلی دیگر یک «ارتقاء اختیاری» نیست، بلکه شرط بقا برای واحدهای تولیدی محسوب می‌شود.

کمبود نیروی کار ماهر و تغییر نقش اپراتور

یکی از چالش‌های اصلی مدیران کارخانه‌های نساجی، دشواری جذب و نگهداشت اپراتورهای ماهر در بخش‌های ریسندگی، بافندگی، رنگرزی و تکمیل است. آموزش نیروی جدید زمان‌بر و پرهزینه است و بسیاری از افراد پس از طی دوره آموزش، مجموعه را ترک می‌کنند. در این شرایط، اتوماسیون به تثبیت عملیات کمک می‌کند؛ حتی اگر اعضای تیم تغییر کنند، تنظیمات فرآیند و منطق کنترل در سیستم‌ها باقی می‌ماند. ماشین‌آلاتی که قابلیت تنظیم خودکار پارامترهایی مانند سرعت، کشش نخ، فشار، دما و الگو را دارند، نقش اپراتور را از «کنترل‌کننده دائمی» به «ناظر بر عملکرد سیستم» تبدیل می‌کنند. این تغییر به معنای حذف نیروی انسانی نیست، بلکه جابه‌جایی تمرکز آنها از کار تکراری و پرریسک به نظارت، کنترل و تحلیل است. طراحی بسیاری از دستگاه‌های مدرن نساجی دقیقاً با این هدف انجام شده که اپراتور به جای حضور دائمی کنار ماشین، بتواند چند خط تولید را به صورت هم‌زمان مدیریت کند.

کیفیت؛ از گزینه تا الزام

در گذشته، برخی عیوب پارچه در مراحل تکمیل اصلاح می‌شد یا در بازار داخلی قابل اغماض بود، اما امروز شرایط متفاوت است. برندهای پوشاک، خریداران صادراتی و حتی بسیاری از مشتریان داخلی، کیفیت یکنواخت در کل سفارش را شرط ادامه همکاری می‌دانند. اتوماسیون با فراهم کردن امکان ثبت و کنترل دقیق فرآیندها، به کاهش دوباره‌کاری و برگشت محموله کمک می‌کند. وقتی تنظیمات تولید در سیستم تعریف و در طول فرآیند ثابت نگه داشته می‌شود، احتمال انحراف از استاندارد کاهش می‌یابد. ثبت دیجیتال داده‌های فرآیند باعث می‌شود ریشه بسیاری از مشکلات کیفی قابل ردیابی باشد؛ مدیر تولید می‌تواند به جای حدس و گمان، با رجوع به داده‌ها تصمیم بگیرد که مشکل از کدام مرحله و کدام تنظیم بوده است.

بهره‌وری واقعی؛ فراتر از افزایش سرعت ماشین

بسیاری از واحدهای نساجی برای جبران هزینه‌ها، تنها راه‌حل را بالا بردن سرعت ماشین‌آلات می‌دانند؛ رویکردی که اغلب به افزایش خرابی، توقف‌های ناخواسته و ضایعات بیشتر منجر می‌شود. در نگاه مبتنی بر اتوماسیون، بهره‌وری به معنای «کارکردن نزدیک به شرایط بهینه دستگاه» است، نه صرفاً بالا بردن عدد سرعت. سیستم‌های خودکار با کاهش زمان توقف، تسهیل تغییر تیراژ و نوع محصول، و هماهنگ‌کردن بخش‌های مختلف خط تولید، بهره‌وری را پایدارتر افزایش می‌دهند. وقتی اتوماسیون از مرحله طراحی در ماشین‌آلات نساجی لحاظ شده باشد، تولیدکننده می‌تواند به ظرفیت بالاتر بدون بی‌ثباتی و بدون فشار مداوم روی تیم تولید دست پیدا کند.

تصمیم‌گیری بر اساس داده، نه حدس

عملیات نساجی سال‌ها بر پایه تجربه و حس عملیاتی پیش رفته است. تجربه هنوز هم یک دارایی مهم است، اما در کنار آن، داده‌های لحظه‌ای تصویر دقیق‌تری ارائه می‌دهند. در سیستم‌های خودکار، اطلاعات مربوط به راندمان، توقف‌ها، مصرف انرژی، ضایعات و نیازهای نگهداری، به‌صورت مداوم جمع‌آوری می‌شود. این داده‌ها به مدیران اجازه می‌دهد تصمیم‌ها را بر اساس واقعیت خط تولید اتخاذ کنند، نه بر پایه فرضیات. نتیجه این رویکرد، کاهش توقف‌های ناگهانی، برنامه‌ریزی بهتر برای تعمیرات، و استفاده هدفمندتر از سرمایه‌گذاری‌هاست.

انرژی، ضایعات و پایداری

موضوع انرژی و ضایعات دیگر فقط یک بحث هزینه‌ای نیست، بلکه به مقررات، نگاه مشتریان و پایداری بلندمدت کسب‌وکار گره خورده است. اتوماسیون با حذف بسیاری از حرکت‌های اضافی، کاهش خطاهای انسانی و نزدیک‌کردن فرآیندها به شرایط بهینه، مصرف انرژی و مواد اولیه را کاهش می‌دهد. کاهش ضایعات و دوباره‌کاری نه فقط سودآوری را بهبود می‌بخشد، بلکه اثرات زیست‌محیطی فعالیت‌های نساجی را نیز کمتر می‌کند؛ موضوعی که در بازارهای جهانی روزبه‌روز پررنگ‌تر می‌شود.

انعطاف‌پذیری؛ مزیت پنهان اتوماسیون

برخلاف تصور رایج که اتوماسیون را معادل سختی و انعطاف‌ناپذیری می‌داند، سیستم‌های خودکار درست طراحی‌شده می‌توانند انعطاف‌پذیری تولید را افزایش دهند. در بسیاری از خطوط اتوماتیک، تغییر طرح، رنگ، گرماژ یا نوع پارچه با چند تنظیم نرم‌افزاری امکان‌پذیر است. این ویژگی به تولیدکنندگان کمک می‌کند سفارش‌های متنوع‌تر، حجم‌های کوچک‌تر و تغییرات مکرر در سفارش را بهتر مدیریت کنند. ماشین‌آلات مدرن نساجی از ابتدا با در نظر گرفتن همین نیاز طراحی شده‌اند تا واحدهای تولیدی بتوانند سریع‌تر خود را با نوسانات بازار و سلیقه مشتریان هماهنگ کنند.

اتوماسیون به‌عنوان زیرساخت آینده نساجی

نگاهی صادقانه به آینده نشان می‌دهد که آینده تولید منسوجات، تنها متعلق به بزرگ‌ترین بازیگران این عرصه نخواهد بود، بلکه در اختیار مجموعه‌هایی خواهد بود که می‌توانند عملیات خود را باثبات، کارآمد و در عین حال انعطاف‌پذیر اداره کنند. اتوماسیون ماشین آلات نساجی در حال تبدیل شدن به شالوده این ثبات است. این فناوری وابستگی واحدهای نساجی به عوامل غیرقابل پیش‌بینی را کاهش داده و کنترل واقعی را به سیستم تولید بازمی‌گرداند. با توجه به اینکه اتوماسیون در سطح جهانی به یک استاندارد در صنعت نساجی تبدیل می‌شود، واحدهایی که در پذیرش آن تأخیر کنند، در رقابت بر سر هزینه، کیفیت و زمان تحویل با چالش‌های بیشتری روبه‌رو خواهند شد. در مقابل، تولیدکنندگانی که با برنامه‌ریزی و نگاه بلندمدت روی اتوماسیون سرمایه‌گذاری می‌کنند، برای پاسخگویی به نیازهای آینده این صنعت، چه در بازار داخلی و چه در عرصه صادرات، آماده‌تر خواهند بود.

«در این گزارش به نقش اتوماسیون در صنعت نساجی، تأثیر ماشین‌آلات هوشمند ریسندگی و بافندگی بر بهره‌وری تولید منسوجات، کاهش ضایعات و بهبود کیفیت پارچه پرداخته شد. آینده کارخانه‌های نساجی، به‌ویژه واحدهای ریسندگی، بافندگی، رنگرزی و تکمیل، وابسته به استفاده از سیستم‌های کنترل خودکار، تولید داده‌محور و نوسازی ماشین‌آلات است. اتوماسیون در صنایع نساجی ایران می‌تواند با کاهش مصرف انرژی، کاهش خطای انسانی و افزایش ثبات کیفیت، مزیت رقابتی جدیدی برای تولیدکنندگان ایجاد کند.»

جهت مشاهده ی ویدئو کلیک کنید 

♦ منابع مرتبط :

www.weavetech.com►

♦ لینک اشتراک گذاری :

B2n.ir/nassajyar02043►

♦ مطالب پیشنهادی :

 - ربات هوشمند دافینگ ماشین ریسندگیAFT-A08

 - نصب و راه اندازی اولین دستگاه بسته بندی اتوماتیک بوبین نخ در شرکت صنایع نساجی ایرانیان مهر سپاهان

.

.

لطفاً ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید.